Ang “Bigger Lie” Tea
Posted by: migrainegurl on: October 13, 2008
Na-notice ko na kumakapal na naman ang dati ko ng makapal na waistline at dahil _ber months na nga at sunod sunod na naman ang mga okasyones e for sure tataas na naman din ang demand para sa pagbibihis ng maganda, idagdag pa ang kasal ng aking BFF na si Gracia sa December 6 kung saan ako ay required na mag-gown… (hinga muna)… kaya naman, therefore, kailangan kong mag-diet.Again. Read the rest of this entry »
Papano ba maging sosyal?
Posted by: migrainegurl on: October 11, 2008
Papano nga ba maging susyal?
Isa itong kweystyun na gumugulo sa aking murang isipan magmula ng mapangasawa ko si Migraine Boy. As you all know (as if!), si Migraine Boy ay nanggaling sa buena familia, mala-Mano Po ang dating, yun lang maaga silang naulila sa pudra kaya tanging mudra na lamang ang nagpalaki sa kanila. Life wasn’t that buena for them, pero dahil masipag at matyaga si mudra tulad ng karaniwang Chinese, she was able to give her three sons the best of the best.
Magandang edukasyon, masasarap na fuds, trips abroad, tig-isang yaya at kung anik anik pa. In short, by Pinoy standards, mayaman sila. Kaya si Migraine Boy, lumaking layaw din. Down to earth naman siya kung sa down to earth, yun lang, may mag pagkakataon na kahit sa pagiging down to earth nya e di ko pa din siya ma-dig. May mga pagkakataon na nararamdaman ko how worlds apart ang aming social status. Syempre, ako’y isang simpleng Pinay lamang na sanay kumain ng sardinas – almusal, tanghali, gabi, dagdag mo pa midnight snack kung feel mo. I mean, I eat tuyo, tinapa, paksiw, pakbet, bagoong… At di niya yun kinakain, nasanay daw siya na ang mga ganung fuds e para lang sa mga yaya, katulong at driver. May mga times na napipikon ako sa mga ganung hirit niya kaya sinasagot ko siya ng “e di yaya na muna ako ngayon, masarap ito eh!” sabay ismid, hmfft, danerbbbbh! Hindi naman siya iimik, at papanoorin lang akong kumain na nagkakamay at sarap na sarap pa, sad to say, hindi siya naiinggit at in fact, nahuhuli ko pa sya na tumitingin sa akin with all disgust. Read the rest of this entry »
Manners daw!
Posted by: migrainegurl on: October 10, 2008
Isang maulang Friday errwan!
Tapos na ako sa work ko kaya pa-hop hop nalang ako now sa cyberspace. Walang kwentang gawain ito alam ko, pero mas walang kwentang gawain naman siguro kung itutulog ko nalang ang araw dabah?
Enwey, so as I was saying, habang nag-ha-hop ako ay nakita ko ang article na ito at bigla akong napaisip: Oo nga ano? Ilang beses na nga ba akong sumakay sa LRT at MRT na ni minsan e di ko naranasan ang may mag-offer sa akin ng seat? Hmmm… Napag-isip isip ko, ganito na nga ba ka-veystus ang mga kalalakihan ngayon? Read the rest of this entry »
Christmas Na
Posted by: migrainegurl on: October 8, 2008
Yay, last month pa pala _BER month, parang di ko man napansin. Superbeezee kasi kami ni Migraine Boy sa ministry and also we got so tied up looking for jobs to sustain our little family. Nasabi ko na ba sa blog na ito na for almost two months e wala kaming work pareho?
Yep. There are days when we would almost give up, mahirap ang nasanay sa lakwatsa tapos biglang wala. Mahirap ang nasanay sa weekend dating tapos wala. Mahirap din ang nasanay sa masasarap na ulam, tapos biglang de-latang seafoods nalang. Dabah? Ay, teka, tungkol nga pala ito sa _BER month, bakit ba napunta na naman kung saan saan? Again, again, again… Read the rest of this entry »
Walang Kwentang Post
Posted by: migrainegurl on: October 8, 2008
Warning: Walang matinong nakasulat sa post na ito. Read at your own risk! :p
——
Ilang days na akong di nakakapag-blog, ewan ko ba, parang ayaw umandar ng aking brain. Brainfreeze. Gaya nga ng nabanggit ko sa blog na ito, I am so lazy. Gusto ko lang tumambay sa kwarto, mahiga, magbasa ng books (naks! iskolar ito, ne!) at makipaglambutsingan kay Migraine Boy. For some unexplainable and quite unfathomable reason (o dabah, lalim na English yan!), ni ayaw ko nga tumambay sa harap ng aking computer after ng aking shift.
Ganunpaman, sa gitna ng aking katamaran itong mga nakalipas na araw, may mga ilang bagay bagay akong napag-isip isip tungkol sa aking diva self. Yaknoe, parang soulsearching eklavu? Pero di naman soul ang hinahanap ko kasi kasama ko lang sya, waramseyinis, uhm…ahhhmmm… Yun na yun. Gets mo naman, dabah?
Read the rest of this entry »
Isang Vurrday Surprise
Posted by: migrainegurl on: October 3, 2008
Vurrday naman ngayon ni Migraine Boy at isa ito sa mga most unforgettable vurrdays nya ever! We were doing our usual routine ng gulantangin kami ng humahangos kong pamangkin na si MuyMuy, “Tita! Tita! Si Ate Tess, nasagasaan ng trike! Sugatan!”
Read the rest of this entry »
Migraine Girl’s Misadventure
Posted by: migrainegurl on: October 2, 2008
Last Sunday, Migraine Boy and I went to a local church, di kasi kami makaluwas sa Caloocan dahil naubusan ng budget para sa pamasahe. Tagtuyot kasi ngayon e, ya knoe, medyo mahaba-habang panahon na din kasi kaming walang makuhang trabaho at lately, nasasaid na ang laman ng bangko ni Migraine Boy.
Anyhoots, as I was saying, we were ‘forced’ to attend a local church. Nung una e talagang wit namin feel, pero naisip namin, it will be a good opportunity na din para makapag-observe sa ibang churches at tuloy para ma-spread ang word about John MacArthur, that is kung ang church na pupuntahan namin ay clueless pa din about the bestselling author and preacher/expositor.
Read the rest of this entry »
Havvaburrday Ate Tess!
Posted by: migrainegurl on: October 2, 2008
Vurrday today ni Ate Tess, ang aming loyalistang kasambahay. Kaloka ang lola niyo, maaga syang pumalaot today para mamili ng iluluto nyang masarap na palabok. The moment I woke up, na-sight ko ang beauty nya na naglilinis na ng mga sheken thighs at naghihiwa na ng spring onions. Aba, ang lukaret, nagplano mag-isa, di man ako kinunsulta. Hmmm, sige sige, pagbigyan, tutal 51 na siya today.
Read the rest of this entry »
I am Usavich, too
Posted by: migrainegurl on: October 1, 2008
In the course of eight months, Migraine Boy had already coined several nicknames to call me just for the purpose of 1) making fun of me, 2) making lambing to me, 3) subtly telling me something explosive and 4) to make it known to me that he isn’t running short of creative juices just yet. Sometimes, it can be downright irritating, but other times, I just find myself amazed at how perfectly he nailed it right on the head.
To prove to you that I am telling the truth, look at the photos below:
